Een week in Estland. Niet op vakantie, maar om de Heer te dienen. Geweldig!
Ik was de jongste van de groep. Ik ben blij dat het mocht van mijn ouders en dat iedereen goed voor mij heeft gezorgd.
Ik heb echt genoten van deze week. Alles is daar prachtig. Mooi land, aardige mensen en het eten is fantastisch! Het voelde alsof ik thuis was met mijn eigen familie.
Village of Hope doet een prachtig werk met al die mensen.
Ze vertelden ons hoe hun leven was voordat ze God kenden en hoe het nu is en je kan echt een groot verschil zien. Als we in de kerk zijn horen we altijd over Gods werk en daar geloven we natuurlijk in, maar het is ook superleuk om naar buiten te gaan en het echt met je eigen ogen te zien en zelf te beleven. God verandert mensen, Hij vergeeft. Dat kon ik daar ook ervaren. God heeft mijn leven ook veranderd en ik ben blij dat ik meer van Hem mocht leren en ervaren in die korte tijd.
Ik ben blij dat ik al die mensen heb ontmoet. Niet alleen de mensen van Village of Hope, maar ook de mensen uit de kerk die ik nog niet kende. Ze hebben allemaal een plekje in mijn hart.
Ik hoop dat we meerdere keren naar Estland kunnen gaan, want ik mis hen al. En niet alleen naar Estland, maar ook naar andere plekken. Maakt niet uit of het in het buitenland is of niet. Als de Heer ons ergens naartoe stuurt, moeten we gewoon gaan.
En ik weet ook heel zeker dat niet alleen wij veel van hen hebben geleerd, maar zij ook van ons. Ik ben blij dat we hen konden helpen.

Jumal õnnistagu sind (God zegen).
Ana

Eén week naar Estland met 16 andere mensen is een superleuke week geworden om nooit meer te vergeten!
In Estland logeerden wij bij Village of Hope. Dit is een huis waar  verslaafde mensen een jaar lang komen wonen om na dat jaar weer tussen de mensen te leven zonder dat zij terug vallen. Zij krijgen bij Village of Hope een strikt programma voor heel de dag waar zij zich aan moeten houden. Deze mannen gingen ons de hele week helpen.

Naast Village of Hope zijn zij nu ook bezig met een andere locatie, een paar kilometers verderop. Tijdens ons verblijf hielpen onze broeders en zusters met het opknappen van dit gebouw. Een aantal zusters hebben de hele week in de keuken geholpen. Samen met de mensen van Village of Hope gingen wij koken voor iedereen die daar woont, en ook voor onze eigen broeders en zusters.

Village of Hope ligt midden in het bos. Er zijn overal houten huisjes waar de mensen wonen en één houten huisje waar de keuken is en waar zij eten. Op dit moment wonen er alleen nog mannen.  Wij zagen echt het werk van God. God zal al deze mensen leiden naar het juiste pad.

Deze week was voor mij en vele anderen een mooie en liefdevolle ervaring geweest.

Marijke

In februari 2014 mocht ik samen met een groep van 15 mensen naar Estland vertrekken. Een ervaring die ik nooit zal vergeten! Wat mij het meest is bijgebleven, is dat God heel bijzonder door een ieder van ons heen kan werken. Bijzonder om te zien en te ervaren dat een ieder op zijn of haar eigen manier mag dienen in Zijn koninkrijk! Het is erg leuk om te merken dat God mensen in de gemeente gegeven heeft om ook elkaar te dienen! Ik heb een bijzondere band gekregen met een aantal van hen. Iets wat mij erg dierbaar is! Ik hoop en bid dat de Geest van God meer en meer gaat werken in onze gemeente en dat wij Zijn werken nog meer mogen zien en ervaren!

Hallo lieve broeders & zusters!

Daar gingen we dan, 14 februari, valentijnsdag of zoals ze het in Estland vieren, friendshipsday. Iedereen met een ander doel, maar we gaan allemaal naar dezelfde plek namelijk 'the village of hope'.

We zaten in een huis met negen vrouwen en een man, maar Obed heeft het goed overleeft. De rest van de groep zat in het huis met Mart & Alta. We zijn allemaal anders maar we zijn een in Christus en dat was zo duidelijk te zien. Het was niet te beschrijven hoeveel liefde we allemaal hebben ervaren op die plek.

Nadat we in het weekend alles hebben gezien in the Village en in Tallinn, ging een deel maandag keihard aan de slag in Keila. Het andere deel (ons kookteam!) bleef in het dorp om heerlijk voor ons te koken. Ook leerden we de mannen uit het dorp steeds beter kennen, en hebben ze een plek gekregen in onze harten.

Wat ik persoonlijk het mooist heb ervaren deze week was het samen bidden op woensdagavond. Het was super om te zien hoe God werkt in Estland en ik wil de gemeente vragen om de mannen van the Village of Hope in jullie gebed te houden.

Zegen, Asmera Gebresilasie

Estland is een mooie schone land om daar met vakantie heen te gaan. Ik vond dat bijna alle woningen ver van elkaar staan. En sommige winkels waren duurder dan de anderen, maar je kan er van alles vinden.
Het was net als een Heilige stad: overal vrolijke mensen om te zien.
Het project Village of Hope was goed verzonnen, ik voelde me erg thuis waar wij verbleven. En iedereen had een taak en het was leuk en gezellig om mee te doen.
In het bungalow park was het ook prachtig om te wandelen, alleen was ik bang om in de sneeuw te lopen. Er waren daar echte mannen en vrouwen van de Heer, ik had respect voor hen. Ze moesten op tijd opstaan om hun werk te doen en ze hadden veel discipline.
Het was ook leuke ervaring voor mij om met de kerk op reis te gaan, om elkaar meer te leren kennen.
Ik mis het wel daar en wil graag weer een keertje teruggaan.

God zegen, Maria Comenencia/Brouwne

Estland, een land eens zo onbekend, kreeg voor mij een nieuwe betekenis.
Het was voor mij de eerste keer in het vliegtuig en in het buitenland.
Je kunt het je dus wel voorstellen hoe ik mij voelde, met een flinke dosis enthousiasme en een megadosis angst stapte in het vliegtuig in. Maar wat was dat een geweldige vlucht, schitterend hoe de auto’s het formaat van mieren aannemen. Hoe de hemel steeds blauwer werd. Mijn hart sprong bijna uit mijn borstkas van opwinding. Een perfect begin voor de perfecte week.

Ieder van ons kwam er met een speciale reden, een van mijn redenen was om een diepere band met God op te bouwen. Maar ik kreeg er zo veel meer voor terug. Meer dan ik ooit voor mogelijk had gehouden. Zaterdag 15 februari gingen we met de hele groep naar Tallinn. Wat een mooie stad, rijk aan geschiedenis. We kwamen de mooiste gebouwen tegen, een apotheek dat sinds 1422 in gebruik is (ja, nu nog steeds), 'The House of the Brotherhood of Black Heads' maar wat ik toch het leukst vond was de 'Olde Hansa'. Een restaurant gebaseerd op de middeleeuwen, het eten was geweldig en de sfeer was om-van-te-houden. Met buiten leuke hofnarren genaamd Raoulo en onze eigen tafelheer Columbus.
Zondag twee leuke mooie diensten, waar we een paar mooie getuigenissen hoorden en ook mochten delen.

Maandag begon het echte werk, ik had een echt vervelend klusje waar je helemaal gek van kon worden. Plastic van de ramen afschrapen, en geloof me die dingen plakten heel goed. Toch heb ik in heel mijn leven nog nooit zo veel plezier gehad in werken. Toen besefte ik iets, als je iets voor en met God doet, dan ken je alleen maar vreugde. Wat je ook doet. Dat wist ik al ver voor die tijd, maar nu beleefde ik het ook echt.
Na het werken gingen we terug naar The Village of Hope. Daar had het kookteam weer iets geweldigs in elkaar gezet. Man, wat mis ik dat heerlijke eten. Ik was er zeker van dat ik tien kilo aan zou komen (gelukkig was dit niet het geval, haha). Daarna brachten we met zijn tienen een leuke avond door in het huisje. Wat een plezier hebben wij daar beleefd!

Wij hebben elkaar veel beter leerde kennen. Bijvoorbeeld weten zij nu dat ik totaal geen ochtendmens ben. Hierbij sorry voor mijn boze blikken, love you all, hihi ...
Soms, dan verlang ik terug naar die ochtenden, niet de boze blikken van mijn kant (dat was overigens niet iedere ochtend) maar het samen lezen uit de Bijbel, Opwekkingsliederen zingen, samen bidden en daarna heerlijk samen eten. Ik denk met veel liefde terug aan Estland. Jullie hebben allemaal een speciale plek in mijn hart gekregen.

Ik moet toegeven dat ik de dag na dat we terug waren moest huilen, zo vreselijk vond ik het om weer in de ‘normale’ wereld te zijn beland. Gelukkig was die avond weer WALK-IN en zag ik twee van mijn lieve ‘zusjes’ weer. En wij konden gezellig bijpraten over de geweldige week die we samen hebben beleefd.

Jumal armastub sind (God houd van u).

Bedank voor deze onvergetelijke week, Jumal õnnistagu sind (God zegent u) en een fijne dag!

Liefs, Petra